dr Izabela Fornalik
Kim jestem zawodowo?
Jestem:
- doktorką nauk humanistycznych i pedagożką specjalną,
- certyfikowaną seksuolożką kliniczną Polskiego Towarzystwa Seksuologicznego,
- certyfikowaną psychoterapeutką poznawczo-behawioralną oraz psychoterapeutką dialektyczno-behawioralną.
Choć przez lata poszerzałam swoje kompetencje, nigdy nie porzuciłam swojej pierwszej zawodowej miłości – pedagogiki specjalnej.
Od ponad 25 lat towarzyszę osobom neuroatypowym, osobom z niepełnosprawnością intelektualną i niepełnosprawnościami sprzężonymi, osobom komunikującym się z wykorzystaniem AAC, a także osobom różnorodnym płciowo i seksualnie.
Prowadzę psychoterapię i terapię seksuologiczną, konsultacje, szkolenia oraz warsztaty.
Pracuję zarówno z osobami potrzebującymi wsparcia, jak i z ich bliskimi, nauczycielami, terapeutami, lekarzami oraz innymi specjalistami.
Pasjonuje mnie ludzka różnorodność.
Nieustannie poszukuję takich sposobów wspierania zdrowia psychicznego i seksualnego, które odpowiadają na rzeczywiste potrzeby konkretnej osoby.
W swojej pracy łączę wiedzę naukową i doświadczenie kliniczne z uważnością, szacunkiem oraz wrażliwością.
Bo nawet najlepsze metody mają sens tylko wtedy, gdy naprawdę służą człowiekowi.
Działalność naukowa, dydaktyczna i społeczna
Jestem członkinią Zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa Seksuologicznego.
Wykładam na studiach podyplomowych „Seksuologia Kliniczna – Opiniowanie, Edukacja, Terapia” na UAM w Poznaniu oraz na studiach podyplomowych „Seksuologia Kliniczna” na Uniwersytecie SWPS.
Chętnie dzielę się wiedzą podczas konferencji naukowych i szkoleniowych.
Jestem także współautorką zaleceń dotyczących zdrowia osób nastoletnich doświadczających niezgodności płciowej.
Angażuję się w tworzenie takich przepisów prawa, które osobom należącym do grup zagrożonych wykluczeniem dają możliwość nie tylko bycia wysłuchanymi, lecz przede wszystkim – naprawdę usłyszanymi.
W 2017 roku zostałam wyróżniona tytułem Ambasadorki Konwencji ONZ o prawach osób z niepełnosprawnościami.
To wyróżnienie jest mi szczególnie bliskie, ponieważ prawa człowieka, podmiotowość i przeciwdziałanie wykluczeniu stanowią fundament wszystkiego, co robię.
Książki, artykuły i materiały edukacyjne
Ważną częścią mojej działalności jest dzielenie się wiedzą.
Jestem autorką książek:
- „Mam autyzm. Mam seksualność. I co dalej? Poradnik dla rodziców, terapeutów i nauczycieli”;
- „Jak edukować seksualnie osoby z niepełnosprawnością intelektualną? Poradnik dla specjalistów”;
- „Dojrzewanie. Miłość. Seks. Poradnik dla rodziców osób z niepełnosprawnością intelektualną”.
Jestem również autorką rozdziałów publikowanych w polskich i zagranicznych podręcznikach seksuologicznych oraz licznych artykułów naukowych i popularnonaukowych poświęconych seksualności, zdrowiu psychicznemu, prawom i bezpieczeństwu osób ze szczególnymi potrzebami.
Jednym z ważnych tematów podejmowanych w mojej pracy jest zagadnienie doświadczania przemocy seksualnej przez osoby neuroatypowe, z niepełnosprawnościami, dzieci i młodzież żyjące w Polsce a pochodzące z innych krajów, kultur i religii.
Tworzę także praktyczne pomoce dydaktyczne wspierające edukację seksualną osób o specjalnych potrzebach edukacyjnych.
Jestem autorką pakietów „O dojrzewaniu. Chłopcy” i „O dojrzewaniu. Dziewczęta” oraz współautorką pakietu „Poznać i zrozumieć uczucia”.
Zależy mi na tym, aby wiedza naukowa nie pozostawała wyłącznie na kartach książek i artykułów, lecz stawała się dostępna, zrozumiała i przydatna w codziennym życiu.
Harmonia z sercem
Towarzyszy mi motto: „Harmonia z sercem”.
Rozumiem je jako spotkanie wiedzy z wrażliwością, profesjonalizmu z empatią, a troski o siebie – z odpowiedzialnością za innych.
To motto wyznacza kierunek zarówno mojej pracy, jak i mojego życia.
Bardzo ważną częścią mojego świata są zwierzęta.
Opiekuję się kotami i psami, wspieram zwierzęta bezdomne, wolno żyjące oraz przebywające w schroniskach.
Nie traktuję tej działalności jako czegoś odrębnego od mojej pracy zawodowej.
Wyrasta ona z tego samego przekonania: każde życie zasługuje na zauważenie, szacunek, bezpieczeństwo i troskę.
Pomagając innym, pomagamy również sobie
Chciałabym, aby osoby autystyczne i osoby z niepełnosprawnościami mogły doświadczać siebie nie tylko jako tych, którzy otrzymują pomoc.
One również mogą wspierać innych, troszczyć się o nich, budować relacje i zmieniać czyjś świat na lepszy.
Pomaganie zwierzętom i ludziom znajdującym się w trudnej sytuacji może rozwijać empatię i poczucie sprawczości.
Pozwala odkrywać własne możliwości, wzmacnia poczucie wartości oraz pomaga odnaleźć swoje miejsce i sens.
Wierzę, że pomagając innym, pomagamy również sobie.
Odnajdujemy powód, aby żyć, rozwijać się i pozostawać w relacji ze światem.
Przestajemy patrzeć na siebie wyłącznie przez pryzmat ograniczeń i zaczynamy dostrzegać to, co sami możemy ofiarować innym żyjącym istotom.
Do tego właśnie dążę w swojej pracy terapeutycznej, szkoleniach, konsultacjach i publikacjach: aby wiedza służyła człowiekowi, wsparcie prowadziło do większej samodzielności i sprawczości, a rozwój oznaczał nie tylko zdobywanie nowych umiejętności, lecz także budowanie więzi, odpowiedzialności i wrażliwości na potrzeby innych.
Każdy z nas czasem potrzebuje pomocy.
I każdy ma w sobie coś, czym może obdarować inną żyjącą istotę.